Pleisters plakken of schrammetjes verzorgen?


​Afgelopen week hadden wij op de school waar ik werk weer leerlingenbesprekingen. Dan bespreken we samen met de intern begeleider een aantal kinderen die mogelijk wat aanpassingen nodig hebben in het ‘standaard’ programma. Dit gaat zowel op leergebied als op sociaal-emotioneel gebied. De sterke kinderen komen aanbod, maar ook de zwakke kinderen. En vandaag zat ik in de auto richting een leerling die ik begeleid, hij zit op een andere school dan waar ik juf ben, en ik zat het allemaal nog even langs te gaan in mijn hoofd. En ik voelde toen een frustratie. Eigenlijk best wel veel frustratie!

Zo heb ik bijvoorbeeld een aantal kinderen die erg onzeker zijn over hun eigen kunnen. Deze onzekerheid maakt dat ze een negatief zelfbeeld ontwikkelen en in sommige gevallen heeft dit tot gevolg dat ze niet zo presteren als dat wat in hun kunnen ligt. Maar in dit groepje zitten ook kinderen die qua leren het prima doen, maar qua gedrag vaak de grenzen opzoeken of heb ik ook een kind wat zwak is en dus vaak dingen opnieuw moet doen met extra uitleg. Deze kinderen krijgen vaak te horen dat ze iets niet goed doen op welk gebied dan ook. Wat zou ik graag met dit vijftal het schatgraversspel spelen. Want ik vind dat deze kinderen het verdienen om te weten waar ze goed in zijn, wat hun talenten zijn en vooral ook te voelen dat zij echt fantastisch zijn op hun eigen manier en wijzen!

Uit de leerlingbespreking kwam ook dat er een kind afhaakt met rekenen. Vooral nu we kale sommen gaan doen. Tellen gaat nog, maar getallen overzien is lastig. Wat zou ik graag met dit kind JaMaRa rekenen doen, want ik denk oprecht dat het hier